اصْغَيْتُ : گوش فرادادم . مص . اصغاء ر . ص غ و - اصغيت ، فعل ماضى متكلم وحده از باب افعال است . فاصيغت اليه سمعى . خ 215 ص 713 س 10 اصِفُ : وصف كنم ، بيان كنم . ر . و ص ف - اصف ، فعل مضارع متكلم وحده از وصف يصف است . ما اصف من دار . خ 81 ص 181 س 3 اصْفَحْ : در گذر ، ببخش . ر . ص ف ح - اصفح ، فعل امر مفرد مذكر حاضر از صفح يصفح است . اصفح مع الدولة . ن 69 ص 1067 س 12 اصْفِرار : زرد شدن . ر . ص ف ر - اصفرار ، بر وزن افعلال مصدر باب افعلال است . اين باب معمولا دو معنى دارد : يكى داخل شدن در صفت و ديگرى براى مبالغه . و بيشتر اين باب بر رنگ و عيب دلالت مىكند . اصفرار من ورقها . خ 88 ص 221 س 4 لا اصْفيتُمْ : برگزيده نشديد . مص . اصفاء ر . ص ف و - اصفيتم ، فعل ماضى جمع مذكر حاضر مجهول از باب افعال است . لا اصفيتم به . خ 88 ص 222 س 4 اصْلاب : م . صلب : تيرهء پشت ، نطفه ، جد . ر . ص ل ب فى اصلاب الرجال . خ 12 ص 63 س 5 فى اصلاب الرجال . خ 59 ص 150 س 3 فى اصلابهم ببعيد . خ 88 ص 221 س 12 من مسارب الاصلاب . خ 90 ص 265 س 9 كرائم الاصلاب . خ 93 ص 279 س 4 لم يكسنوا الاصلاب . خ 108 ص 329 س 4 اصْلات : برآهيختن شمشير . ر . ص ل ت - اصلات ، مصدر باب افعال است .